در عرصه سياست خيلي مسائل بي ربط به هم ربط پيدا مي كند به طور مثال سردي هوا تشكيل جلسه فوق العاده وزراي نفت اوپك را در پي دارد و يا شهرام جزايري تسهيل كننده اقدامات تنبيهي غرب عليه ايران مي شود.

فرار شهرام جزايري عرب را بايد نخستين اقدام عملي ايالات متحده امريكا در اجراي نقشه خود مبني بر استفاده از اپوزيسيون داخلي وخارجي براي براندازي نظام حكومتي ايران دانست.

در حقيقت فرار شهرام جزايري پديده اي فراتر از يك پرونده ساده قضايي است و مي توان رد پاي عوامل اطلاعاتي داخلي وخارجي را در فرار موفق وي مشاهده كرد.

در توجيه اين ادعا بايد گفت پرونده شهرام جزايري در ۵ سال گذشته اين امكان را يافت تا با هزينه عمومي  و ناشي گري مسئولان قضايي به پرونده پر هياهو در مجامع داخلي تبديل شود.

سيستم قضايي كه همواره به دليل عدم برخورد جدي با مفاسد اقتصادي خود در مظان اتهام قرار داشت به اشتباه كوشيد تا با بزرگنمايي بيش از حد بر نقش متهم پرونده موجبات تبرئه خود را فراهم كند در حاليكه بر خلاف اين تصور جايگاه وي به عنوان يك مدير موفق اقتصادي تثبيت شد وحال آنكه ناگفته پيداست موفقيت جزايري تنها به رانتهاي اطلاعاتي واقتصادي وي بستگي داشت .

به هر حال اين عملكرد باعث شد تا همگان وي را بيشتر به چشم يك بازرگان دانه درشت كه دولت چشم ديدنش را ندارد ببينند ولذا همه در فواصل دادگاههاي علني وي بيشتر مشتاق شنيدن اسامي مديران مياني وبالاي نظام در همدستي با وي باشند.

از اين ديدگاه فرار شهرام بستني فروش دو پيامد عمده براي مجموعه نظام جمهوري اسلامي ايران در پي خواهد داشت :

اول اينكه عموم مردم كه در دوره تصدي شاهرودي بر قوه قضاييه در خصوص اصلاح سيستم قضايي وبرخورد جدي با مفاسد اقتصادي ترديد داشتند دچار ياس ونااميدي مضاعف خواهند شد واين امنيت عمومي جامعه را به دليل آنچه عدم اجراي قانون خوانده مي شود به خطر مي اندازد

ودوم اينكه در شرايط حساس كنوني كه تمام منابع اطلاعاتي وامنيتي ونظامي از آمادگي كامل براي برخورد با تجاوزهاي احتمالي ونيز تسلط بر مرزهاي كشور سخن مي رانند فرار شهرام  توانايي سيستم اطلاعاتي وامنيتي ايران را با چالش جدي در اذهان عمومي روبه رو مي سازد.

امريكا كه مي كوشد با يك درگيري مقطعي ايران را سر جاي خود بنشاند چاره اي ندارد مگر داخ كشور را با تنش جدي مواجه سازد وبراي اين منظور چه بهانه اي بهتر از ناكارامد جلوه دادن سيستم مديريتي ايران.