دوسال پیش وقتی همزمان خبر بازی "هادی حیدری" در نقش جوانی امام در "فرزند صبح" و اردشیر رستمی در سریال"شهریار" منتشر شد گمان کردم اتفاقی افتاده که کاریکاتوریستهای کشورمان به سمت بازیگری کشیده شده اند،از آنجایی که مطمئن بودم هادی اهل بازی کردن نیست برای جویا شدن جزییات با هادی تماس گرفتم،اما بعد متوجه شدم این فقط یک تشابه اسمی ساده بوده!
شاید باور نکنید ولی باور کردن خبر در گذشت مهران قاسمی از دوستان مطبوعاتیم از شنیدن خبر آن برایم ناگوارتر بود.
همه اش خدا خدا می کردم که باز مثل همیشه این بار هم تشابه اسمی باشد هر چند بالاخره یک مهران دیگر هم آدمیزاد است اما دوست داشتم این مهران نباشد .
اگرچه خبر فوت مهران دیر به دستم رسید ـ چرا که در سفری غیر ارادی بودم ودسترسی به من محدود بود ـ ولی پس از بازگشت تمام یادداشتهای دوستان مطبوعاتیم را که در سوگ مهران نوشته شده بود مطالعه کردم اما نکته ای که خواستم برای مهران بنویسم این بود که چرا دیرگاهیست به عادت مان تبدیل شده که تا کسی می میرد جایگاه او را تا مقام فرشته بالا می بریم در حالیکه باید توجه کنیم که اگر شان فرشته بالاتر از انسان بود که خداوند متعال انسان را اشرف مخلوقات قرار نمی داد !
برای همین ضمن ابراز صمیمانه ترین تسلیتها به همسر آن مرحوم توصیه می کنم به اینکه مهران یک انسان بود افتخار کند چرا که در این قحطی اخلاق انسانی مهران انسان بود انسان زیست وانسانی رفت.
همین وبس
